از تشكيل سپاهى هراس‌انگيز ، پيمان اتحادى را با آريوس « 1 » ، شاه عربستان - سرزمينى كه به عنوان زيستگاه مردانى نيرومند تلقى مىگرديد - منعقد كرد . عموما ملت عرب خواهان آزادى خويش بوده و هرگز حاضر نيستند تحت لواى بيگانگان درآيند ؛ از اين روى ، نه پادشاهان پارسى و نه شاهان مقدونى به رغم قدرتشان هرگز نتوانستند يوغ بندگى برگردن آنان نهند . وانگهى بايد افزود كه تصرّف عربستان براى سپاه دشمن دشوار است ، زيرا بخش وسيعى از اين سرزمين ، بيابانى و فاقد آب است ؛ چاه‌هاى آن در مخفىگاه‌هايى واقع شده كه تنها بوميان از محل آن باخبرند . نينوس ، شاه آشوريان ، فرمانده اعراب را با خود همراه كرد و پيشاپيش سپاهى قدرتمند عليه بابليان « 2 » - كه در سرزمين مجاور مىزيستند - لشكركشى كرد . در اين دوره ، بابل هنوز بنا نشده بود ، اما شهرهاى قابل توجه ديگرى در بابل زمين وجود داشت . نينوس به راحتى مردانى را كه از مهارت‌هاى جنگى بىبهره بودند ، شكست داد و خراج ساليانه‌اى بر آن‌ها تحميل كرد و پادشاه « 3 » و فرزندانش را به اسارت خويش درآورد و وى را كشت . آنگاه نيروهايش را به ارمنستان « 4 » گسيل داشت و با چپاول و غارت برخى شهرها ، بوميان را به وحشت انداخت . بارزانس « 5 » ، پادشاه آن‌ها ، كه ياراى ايستادگى در برابر وى را در خود نمىديد همراه با پيشكش‌هايى به استقبال دشمن رفت و سرسپردگى خويش را به وى ابراز داشت . نينوس نسبت به وى به نيكى رفتار كرد و پادشاهى ارمنستان را به وى بخشيد

--> ( 1 ) . Arieus ( 2 ) . ( Babyloniens ) ؛ ساكنان سرزمين بابل . شهر بابل پايتخت كشور كهنسال « بابل زمين » بود . در زبان‌هاى اروپايى اين شهر را بابيلون ( Babylone ) و كشور را بابىلونى ( Babylonie ) گويند كه اولى را مىتوان به بابل و دومى را به بابل‌زمين ترجمه نمود . ( 3 ) . اين پادشاه براساس فهرست پادشاهان بابل در وقايع‌نگارى سن‌سل ( Syncelle ) ، نابونابوس ( Nabonabus ) نام داشت . ( 4 ) . Armenie ( 5 ) . Barzanes